Symboliek om ons heen: deel 1

Filed in RENÉ VAN DAATSELAAR, SYMBOLIEK by on 8 april 2015

De meeste bezoekers van deze site voelen wel aan dat er veel niet klopt in de maatschappij waarin we leven. Dat gevoel had ik in het verleden ook en het heeft mij veel tijd en moeite gekost om uit te vinden dat dit inderdaad het geval was en wat er dan wel niet in de haak was in onze maatschappij. Dankzij internet is mijn speurtocht de laatste paar jaar in een stroomversnelling geraakt. Mensen zetten hun kennis, inzichten en bevindingen op internet, zodat een ieder toegang . . .

Dit artikel kunt u helemaal lezen als u lid bent. Dat kan al vanaf 2 euro per maand.

Een peiling van 21 mei jl. laat zien dat ruim 93% vindt dat de mainstream media onbetrouwbaar zijn. Vindt u het noodzakelijk dat een onafhankelijk kritisch geluid blijft bestaan? Word dan nu lid.

Wilt u lid worden, maar heeft u geen Paypal account, dan kunt u ook een maandelijks betaalprofiel instellen bij uw bank. Stuur vervolgens een email via het contactformulier om dit te bevestigen. De bankgegevens vindt u onder deze link.

Bent u al lid? Om in te loggen klikt u hier.

Bent u al donateur of lid en werkt uw toegang niet, stuur dan even een email via het contactformulier.

WORD-LID

Gedeeld 55

Tags:

About the Author ()

Op de lagere school diende ik op commando te lachen voor de schoolfotograaf en werkte hier niet echt aan mee. Op school kwam ik dikwijls in de problemen, omdat ik de opgedrongen inzichten en kennis wilde begrijpen. Helaas wordt tegenwoordig (net als vroeger) van een leerling verwacht, dat je van een autoriteit de te leren stof voor zoete koek aanneemt. Een leerling mag weliswaar kritisch zijn, maar dan wel binnen de door de autoriteit vastgestelde kaders. Naarmate ik ouder werd ging ik beter de leugens en het bedrog van zowel de maatschappij als van veel mensen om mij heen doorzien. Ik ontdekte dat in onze westerse beschaving liegen en vriendelijk lachen de norm was… en nog altijd is. Afhankelijk van de situatie dien je een masker op te zetten en een rol te spelen. Tot op de dag van vandaag weiger ik aan deze poppenkast mee te doen. Gelukkig sta ik niet alleen, maar ik behoor wel tot een zeer kleine club mensen. De huidige maatschappij wordt in stand gehouden, doordat de mensen voor zichzelf en de buitenwereld de schone schijn ophouden. De reden dat nagenoeg iedereen aan deze poppenkast meedoet is angst en onwetendheid. De mensen zijn bang hun verworven aanzien en positie in het systeem te verliezen. Ik heb deze angst niet meer en weet sinds enkele jaren mijn plek in het hiërarchische systeem waarop de westerse beschaving is gebouwd: ik ben een proletariër, dat zonder bezit is geboren. Mensen behorende tot het proletariaat kunnen het ver schoppen in de maatschappij, door zich braaf te gedragen zoals het systeem van hen verlangt. In deze doorgaans goed betaalde functies met hoog aanzien, gedragen de meeste proletariërs zich waar mogelijk zoals de ware machthebbers, de aristocratie. Deze carrière proletariërs zijn dan ook enkel bezig met hun eigen belangen en lappen daarbij diverse regels aan hun laars indien zij denken er mee weg te komen. Ik heb van jongs af aan spirituele ervaringen gehad. Pas vanaf mijn vierendertigste begon ik geleidelijk aan te begrijpen waarom deze ervaringen zo moeilijk te plaatsen waren. De mensheid op aarde wordt onderdrukt en de onderdrukker bevindt zich tussen de mensen. Nu ik weet dat de mensheid op aarde in een soort gevangenis leeft waarvan men de muren, de tralies en de bewakers niet kan zien, kan ik niet anders dan mijn medemens hierop te wijzen. Wanneer een kritieke massa mensen dit inzicht krijgt, zal de mensheid op aarde ontwaken en een ieder zijn werkelijke potentieel kunnen benutten.

Comments (1)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. ElveTwelve schreef:

    Ook ik heb me vaak afgevraagd wat de connectie is tussen de uil/moloch kinderoffers ed. Afgelopen week bij lezing van Martijn van Staveren over dit soort zaken en et ontvoeringen,reptilians ed geweest.

    Een van mijn mede reizigers woonde aan de rand van een bos en vertelde me dat zij laatst met de honden liep en een rare schreeuw hoorde”het leek wel of er een kind aan het huilen was” zij ging op onderzoek en kwam een grote oehoe tegen die dat geluid maakte. Ik denk vandaar dus de connectie tussen uilen en kinderoffers.

    De quantum mechanische connectie tussen gelijksoortige geluiden/vibraties laat ik maar even achterwege.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten